بنا به گزارش خبرنامه شيراز، راس ساعت 8:45 روز شنبه، 29 تيرماه مسئولين دانشگاه شيراز با به کار گرفتن افرادي از کارگاه فني دانشگاه و حراست ، قصد داشتند درب دفتر شوراي صنفي اين دانشگاه را بشکنند که حضور دانشجويان در برابر دفتر شوراي صنفي مانع انجام اين کار شد. نکته جالب در اين رويداد، ادعاي مسئولين دانشگاه مبني بر داشتن نامه اي از دادگستري بود که  به آنها  اجازه ي انجام اين کار را مي داد، اين در حالي است که تا کنون پرونده اي در ارتباط با دفتر شوراي صنفي در دادگاه مطرح نشده است يا اگر مطرح شده باشد، يک طرف دعوا، يعني افراد شوراي صنفي از وجود چنين پرونده اي اطلاعي ندارند و لذا دادگاه به هيچ عنوان نمي تواند حکمي عليه شوراي صنفي مطرح کند. همچنين هنگامي که کارشناس دادگستري قصد داشت تعدادي از مکاتبات  را در اختيار دانشجويان قرار دهد با ممانعت  مسئولين دانشگاه روبرو شد.

مسئولين دانشگاه، وقتي در برابر اين پرسش دانشجويان قرار گرفتند که چرا منتظر نظر شوراي حل اختلاف که از طرف بعضي از مسئولين استاني تشکيل شده، نمي مانند، اظهار کردند که اولا نتيجه ي نظر کميته ي حل اختلاف مهم نيست و در ثاني آنها قرار است راجع به انتخابات شوراي صنفي اظهار نظر کنند و نه دفتر شوراي صنفي! اين گفته ي نماينده ي حوزه ي معاونت دانشجويي تعجب دانشجويان را برانگيخت و دانشجويان اعلام کردند که اجازه نخواهند داد بار ديگر مسئولان دانشگاه حق ديگر دانشجويان را تضييع کنند و به اين اقدام خلاف قانون دامن بزنند. گفتني است يکي از افراد حراست، دانشجويان را تهديد به درگيري و ضد و خورد کرد و بيان کرد که اين اقدام دانشجويان عواقب بدي را براي آنان به همراه خواهد داشت.

مسئولان دانشگاه در نهايت وقتي ديدند که نمي توانند درب دفتر را بشکنند به صورت يک طرفه صورت جلسه اي تنظيم کردند، که دانشجويان از شکستن درب ممانعت به عمل آورده اند و اعلام کردند که روز دوشنبه مجددا براي شکستن درب حاضر خواهند شد!
 

بنابر اخبار رسیده محمد میزبان دیروز پس از قریب به ۱۳ روز و سجاد رجبی سه روز قبل بعد از۱۰ روز آزاد شدند. 

این در حالی است که دیروز محمد احسانی ربیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه زاهدان نیز آزاد شد.

با این حال هنوز سلمان سیما و مهدی خدایی از دانشگاه آزاد تهران همراه با سه نفر دیگر از تهران: محمد هاشمی، بهاره هدایت، مجید اسدی واز مشهد (۶ نفر): محمد زراعتی، فرزاد حسن زاده، علی قلی زاده، علی صابری، رضا عرب، اشکان آرشیان و مجتبی عمادپور. زنجان(۳ نفر): پیام شکیبا، آرش رایجی و حسن جنیدی. تبریز(۴ نفر): سجاد رادمهر، آیدین خواجه ای، فراز زهتابی و داریوش حاتمی. هنوز در بازداشت به سر می برند.

فعالان دانشجویی بازداشت شده دانشگاه آزاد همچنان در وضعیت نامشخصی به سر می برند. به گزارش ادوارنیوز با وجود گذشت ۱۵ روز از بازداشت مهدی خدایی دانشجوی دانشگاه آزاد شهر ری و ۱۳ روز از بازداشت سلمان سیما دانشجوی دانشگاه آزاد تهران مرکز، این دو فعال دانشجویی هیچ تماس تلفنی با خانواده خود نداشته اند.

این امر نگرانی هایی را در خصوص وضعیت این دو دانشجوی بازداشت شده ایجاد کرده است. این در حالی است که در موارد مشابه، فعالان دانشجویی موفق به تماس با منزل و مطمئن ساختن خانواده شان از سلامت خود می شده اند. 

گفتنی است نیروهای امنیتی این دو فعال دانشجویی را در جریان موج جدید بازداشت های سازمان یافته در تیرماه ۸۷ بازدداشت کرده اند.

مهدی خدایی و سلمان سیما پیش از این به دلیل فعالیتهای دانشجویی در دانشگاه آزاد به تعلیق از تحصیل محکوم گشته بودند.

محمد میزبان یکی دیگر از دانشجویان بازداشت شده دانشگاه آزاد است که در شهر مشهد بازداشت شد و از وضعیت پرونده این فعال دانشجویی دانشگاه ازاد مشهد نیز اطلاعی در دست نیست

محمد احسانی در پی بازداشت ۵ فعال دانشجویی در روز ۱۷ تیرماه در مشهد، در روز ۱۹ تیر به همراه چند نفر دیگر بازداشت و روانه بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد شد. احسانی از جمله دانشجویانی بود که پیگیر وضعیت دانشجویان در بند مشهد بود.

 فعالین دانشجویی مشهد حال عمومی احسانی را پس از آزادی از زندان مساعد توصیف کرده اند. این فعال دانشجویی مدتی را که در بازداشت بوده در سلول انفرادی به سر برده است.

عفو و عذر تقصير از چه و به که ؟ نامه فرزاد کمانگر از زندان

تعريف دقيق جرم سياسي و پيرو آن زنداني سياسي در هيچ جاي قاموس حقوقي - کيفري جمهوري اسلامي مشخص نشده که به تابع آن در مظان هرگونه اتهام ناسره و نامربوط قراردادن شخصي که طبق استانداردهاي حقوقي معقول در جهان متهم سياسي به شمار مي آيد امري رايج باشد ، اساساً در جايي که بعضي ها خود را فراتر از قانون ميدانند ، بدون داشتن تحصيلات آکادميک حقوقي يا سياسي خود را بهترين و نادرترين سياستمداران و عالمان علم قضا به حساب مي آورند و عملکرد سياسي خود را نيز تنها آلترناتيو سياسي در زمان غيبت امام زمان (عج) دانسته و به طبع تمامي اقشار جامعه ايران را پيرو محض و مطيع سياستهاي خود پنداشته و نتيجتاً هيچ مسلک و شيوه سياسي را به رسميت نشناخته و بالاتر از آن براي بقيه آحاد ملت نيز مجاز و روا نميدانند . بنابراين جاي تعجب نيست که اين عده با فراق خاطر کامل کسي ديگر را به جز خود صاحب صلاحيت اظهار نظر در امور سياسي نداند مگر آنکه به تائيد يا تمجيد رياکارانه از آنها پرداخته و اظهار علني هيستريک حمايت خود را از سياستهاي رسمي اين طبقه دستمايه سوداي رسواي خويش قرار دهد .

لازم به ذکر است این چهارمین بار است که وی از تدریس در دانشگاه محروم می شود و با اعتراض شدید دانشجویان و تحصن، دوباره به دانشگاه باز می گردد

وی که از اساتید بسیار محبوب دانشگاه فردوسی بشمار می آید و در مهرماه گذشته(ابتدای سال تحصیلی پیش)نیز از دانشگاه اخراج شده بود که با تجمع اعتراضی دانشجویان دوباره به تدریس دعوت شد ولیکن این بار دانشگاه حکم اخراج وی را در تابستان اعلام کرده است تا از حجم اعتراضات بکاهد

http://www.kanon-bidari.com/index.html

ناامنی در خوابگاه دخترانه دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

خبرنامه شیراز: گزارش رسیده از دانشگاه علوم پزشکی  رفسنجان ، خبر از ناامنی های گسترده در خوابگاه دخترانه ی امین این دانشگاه دارد. در روزهای گذشته  در مواردی تعرض چند پسر به محیط خوابگاه و نیز شلیک با تفنگ بادی به اتاقهای دختران اتفاق افتاده است.

به گزارش خبرنامه شیراز در روز 16 تیرماه چند پسر با چادر وارد محیط خوابگاه  امین می شوند و برای دانشجویانی که با لباس های راحتی در محوطه خوابگاه بوده اند، مزاحمت ایجاد می کنند و به طرف آنها حمله ور می شوند که به دخالت سایر دختران حاضر در محیط خوابگاهی افراد ذکر  پا به فرار می گذارند. این در حالی است که خوابگاه دخترانه ی امین دیوارهای کوتاهی دارد و از وجود نرده بر روهای دیوارهای خوابگاه استفاده نشده است. محوطه ی این خوابگاه به وسعت چندین هکتار می باشد و  تنها از یک نگهبان در این خوابگاه استفاده شده است.

همچنین گزارش های رسیده حکایت از آن دارد که در روز 19 تیرماه پنج پسر از روی دیوار وارد محوطه ی خوابگاه می شوند و با نگهبان درگیر می شوند و در روز  21 تیرماه نیز چندین نفر پس از تعرض به محیط خوابگاهی با تفنگ بادی به سمت اتاق های خوابگاه شلیک می کنند. مسئولین خوابگاهی تا کنون به اعتراضات دانشجویان جواب مساعدی نداده اند و به نظر می رسد اگر نسبت به امن کردن محیط این خوابگاه اقدامات اساسی صورت نگیرد، مشکلات حادتری برای دانشجویان دختر ساکن این خوابگاه اتفاق بیفتد.

یکی از دانشجویان ساکن  خوابگاه امین، در مصاحبه با خبرنامه شیراز گفت: « اعتراضات خود را بارها به مسئولین خوابگاه اعلام کرده ایم ولی یکی از آنها با لحن توام با تمسخر گفته است، این پسرها همان هایی هستند که هر روز گوشی هاتان در دستتان است و با آنها صحبت می کنید

جريان دانشجويي سالهاست که به تناسب جايگاه و کارکرد خود همواره ديده بان جامعه مدني است و متحمل فشارها و مشکلات فراوان بوده است و با بسته بودن فضاي سياسي،فرهنگي و اجتماعي هنوز کارکرد خود را حفظ کرده و با وجود تمامي تعليق ها و تهديدها وبازداشت ها که بر جان تنش ضربه افکنده همچنان درفش استقلال خود را بر فراز گمارده است و در روزگاري که سايه استبداد اين چنين ناجوانمردانه سنگيني مي کند و در نبود و حذف ديگر جريان ها و نهادهاي مدني با هزينه سنگين خود را نگهه داشته است تا نشان دهد که چرا جريان دانشجويي پرچمدار حرکتهاي اصلاح طلبانه توده مردم است .
9سال است که از فاجعه کوي دانشگاه 1378 مي گذرد، روزي که دانشجو به عنوان ديده بان مدني به وظيفه اصلي خود عمل کرد و از مطبوعات به عنوان رکن سوم جامعه مدني حمايت کرد و تاوان پيگيري هاي خود را نيز داد.
در جنگ قلم و چماق آنچنان چماق هاي استبداد بر دستان قلم به دستان کوبانده شد که تا سالها ننگ آن بر پيشاني آنان خواهد ماند وبا وجود گذشت 9 سال همچنان خون عزت ابراهيم نژادها دامن گير کساني است که با بي عدالتي روح جامعه دانشجويي را جريحه دار کردند وهمچنان دانشجو پيگير اين ناعدالتي هاست بطوري که از آن سال نزديک به يک دهه مي گذرد ولي 18تير همچنان در يادها ماند زيرا 18تير با واقع روزي بود که حرمت انديشه و اهل قلم شکسته شد و گويي سنگ بنايي شد تا هرساله در اين روز با بازداشت وتهديد کساني که به قول شريعتي نمي خواهند از پشت ميز دانشگاه به پشت پاچال بروند و سر در آخور خويش فرو برند، اين زخم کهنه جريان دانشجويي را جريحه دارتر کنند. بنحوي که امسال نيز همانند سالهاي قبل با بازداشت طيف هاي مختلف از جنبش دانشجويي به استقبال اين روز ميرويم
وليکن متاسفانه امسال علاوه بر دانشگاهاي دولتي شاهد بازداشت حجم وسيعي از دانشجويان دانشگاهاي آزاد هستيم که با بازداشت فعالين چپ مشهد بويژه فرزاد حسن زاده و محمد ميزبان آغازوبا بادستگيري سجاد رجب پور و...تعداد آنها به5 نفر رسيد که متاسفانه با بازداشت 4 از فعالين ارشد دانشجويي علي قلي زاده از شاهرود واز دانشگاه آزاد تهران ( سلمان سيما و مهدي خدايي) و مجيد اسدي از دانشگاه علامه اين تعداد رو به افزايش است
ما جمعي از دانشجويان دانشگاههاي آزاد تهران،تبريز، مشهد ،اراک،کاشمر،يزد، شهر ري و کرج اعتراض خود را به بازداشت هاي دانشجويان اعلام نموده و از رياست دانشگاه (دکتر جاسبي) انتظار حمايت و پيگيري وضعيت اين دانشجويان را داشته و خواهان آزادي هرچه سريعتر و بي قيد آنان هستيم.

حکم اعدام فرزاد کمانگر، معلم دربند، تایید شد. به گزارش فعالان حقوق بشر در ایران، روز گذشته دیوان عالی کشور، حکم اعدام فرزاد کمانگر را به همراه علی حیدریان و فرهاد وکیلی از فعالان سیاسی کرد تایید کرد.

فرزاد کمانگر، علی حیدریان و فرهاد وکیلی در اردیبهشت ماه سال ۸۵ بازداشت و در اسفندماه سال ۱۳۸۶ و در دادگاه اولیه به اعدام محکوم گردیده بودند که روز گذشته تائید احکام اولیه در دیوان عالی کشور توسط اجرای احکام به آنان ابلاغ گردید.

 

 ۵ نفر از دانشجویان بازداشت شده در مشهد طی روزهای گذشته، آزاد شدند. امیر سرابی، مهدی قدسی، توحید دولتشناس، امیر علی بیات مختاری و یک دانشجوی دیگر، دانشجویانی هستند که تاکنون آزاد شده اند.

 با این وجود هنوز ۹ نفر از دانشجویان مشهد در بازداشت به سر می برند. علی صابری، علی قلی زاده، رضا عرب، اشکان ارشیان، مجتبی عمادپور، محمد زراعتی، فرزاد حسن زاده، سجاد رجبی و محمد میزبان همچنان در بازداشت هستند.

 این دانشجویان همگی عضو کمیته دانشجویی پیگیری بازداشت های خودسرانه در مشهد بودند و با این کمیته همکاری داشتند.

با پیگیری های صورت گرفته توسط کمیته پیگیری در مشهد مشخص شد تعدادی دیگر از دانشجویان همراه با جمع دانشجویان بازداشتی در عصر روز 17 تیر توسط نیروهای اطلاعات دستگیر شده اند.

آقایان امیر سرابی دبیر انجمن اسلامی دانشگاه دامغان به همراه مجتبی عمادپور عضو انجمن اسلامی این دانشگاه بازداشت شده اند. همچنین آقای بیات از دوستان علی قلی زاده نیز همزمان با این دانشجویان به اسارت گرفته شده است. پیگیری های کمیته همچنان ادامه دارد و گمان می رود حدود دو نفر دیگر از دانشجویان به همراه این بازداشت شده گان بوده اند.

کمیته پیگیری طی دیدارهایی با خانواده دانشجویان از حال آنان دلجویی نمود و هم اکنون پیگیر وضعیت وکالت دانشجویان می باشد. همچنین بنا بر اظهار نظر ماد علی قلی زاده ایشان دچار مریضی زخم معده می باشد و ممکن است در اثر فشارهای روحی دچار خونریزی داخلی شود. همچنین پدر رضا عرب از وضع بد جسمانی و سابقه بیماری رضا خبر داد و گفت مهره های کمر رضا دچار عارضه بیماری است و ممکن است آسیب های جدی به او برسد.

صبح امروز دانشجویان دانشگاههای خواجه نصیر تجمعي به مناسبت سالگرد قیام قهرمانانه 18تیر 1378 را آغاز كردند.
دانشجویان در خواجه نصير با در دست داشتن پلاكارهایی با شعارهای ضدحكومتی حركت اعتراضی خود را آغاز كرده اند.

آوخ چه کرد با ما، این جان روزگار

۱۸ تیرماه دیگری در راه است، عشق به آزادی دیگری در راه است…

۱۸ تیر نماد جنبش ازادیخواهی ملت ایران است که در آن روز با تمام قوا و به صورت غیر دموکراتیک سرکوب شد. دانشجویان بی پناه در این روز مورد ضرب و شتم خشکه مذهبی هایی که در راه حفظ ارمان خود گام بر می داشتند، گرفتند و اصلاح طلبان که در راس قدرت بودند باز مانند همیشه بنا بر حفظ مصلحت نتوانستنند حق قربانیان بیگناه این روز را بگیرند.
اما ۱۸ تیر جنبشی بود که برخواسته از بدنه ملت بود، آنجا که فرزندان این سرزمین در مقابل دیکتاتور زمان به پا خواستند تا بگویند که همیشه و در هر زمانی و با هر حکومت ظالمی که باشد در مقابل ظلم خواهیم ایستاد.
ما در هر حال به دنبال انسانیت و وجدان آگاه هستیم و بشریت بیدار هیچگاه در مقابل ستم تسلیم نخواهد شد، ما باید بدانیم که بشریت و انسانیت اندیشه نیست، عمل هم هست.
به یاد آن روزهای تلخ تیرماه ۱۳۷۸ و به یاد شجاعت آن دانشجویان مبارز و به یاد شهدای عزیزمان از جمله عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی که مظلومانه، ما با تمام وجود خون خود را نثار آزادی وطن کردند، با هم به یاد این عزیزان و افراد گمنامی که این حماسه را ساختند، شمع دل خود را روشن نمائیم و یاد آنها را گرامی می داریم.

 
به امید روزهای خوب آزادی

پوران ابراهیم نژاد ۱۷/۴/۱۳۸۷
 

... نه حالش رو دارم و نه قبول دارم... راست ميگن، 18تيره... آره سال 78 بود و دوران خاتمي يك راه نفسي باز شده بود و اون طوري تونستند حرفهاشون رو داد بزنن. ما هم كه بي غيرت نيستيم همون حرفها رو داريم ولي كو يك ذره آزادي، كو يك ذره “هواي تازه” ، تازه ديديم همونها رو هم چطور خود خاتمي به گلوله بست و چشمهاشون رو از حدقه درآورد...

اينها رو گفت و با لبخندي كه جلوي شكستن دل منو بگيره، دست به پشتم زد و راهش رو كشيد و رفت...

من موندم و سكوت سنگيني كه اصلا دوستش نداشتم. راست ميگه. مگه چقدر ميتونيم جمع بشيم؟ اونروزها تهران  و بعد هم تبريز غلقله شده بود. خيابونها جاي سوزن انداختن نداشت. آره 18تير بود. ولي مگه فردا چند نفر جمع ميشيم؟

مگه پارسال چند نفر جمع شديم؟ پيرارسال چي؟ هنوز تير نشده بود خط و نشون كشيدنها شروع شد، ميبنديم، ميگيريم.... راست ميگه، عقلش بيشتر از من كار ميكنه، ما كه هر بار پاش افتاد توي صحنه بوديم ولي از كجا بدونم فردا چند نفر مي آيند؟ آخر سر من يك لا قبا مي مونم تو خيابون. احساس كردم حرفهاش جدي جدي تأثير داشت. شونه هام خسته شده بود، و سرعت پاهام كم شده بود، احساس ميكردم اصلا بيمارم، شلوغي خيابون و سر و صداي ماشين ها هم اعصابم رو خورد كرده بود... انگاري واقعا مريضم!

آسانسور طبقه چهارم ايستاد و سه قدم به چپ جلوي در خونه رسيدم. يك نوشيدني خنك و بعد باز وبلاگ گردي و قبل از همه ايميل،

اي بابا، ول كن نيستند معلوم نيست دلشون به چي خوشه؟

“پيش به سوي هر چه باشكوه تر برگزار كردن 18تير...”

صندوق رو بستم و رفتم سراغ وبلاگ گردي...

عجب!!!  وبلاگها هم شده پر تشويق و دعوت و فراخوان به 18تير، كدوم 18تير؟

حوصله ام سر رفت و بلند شدم رفتم پاي بالكون، هياهوي عجيب و داغ خيابون حتي نميگذاشت كمي ذهنم را جمع و جور كنم...

ياد جملات اون نوشته اي افتادم كه چندي پيش معلوم نبود از كدام ناكجا آبادي برايم ارسال شده بود، همونكه از حرفهايش خوشم اومده بود...  “و حالا همرزم من، همكلاسي، چه جاي نشستن كه وقت باز هم بيشتر تاختن است. چي مانده است كه از دست نداده باشيم تا بخواهيم با نشستن حفظش كنيم؟ تاريخ بايد بنويسد كه شعله 18تير زير خاكستر زنده ماند و دوباره شعله كشيد، بايد اسم من و تو در كتبيه تاريخ ثبت شود كه براي تحقق روياي كودكان فردا از خود گذشتيم...”

 و بعد ياد چهره احسان و مجيد و احمد افتادم وقتي كه با دستبند و بندهاي رنجور داشتن براي بازجويي مي بردنشون...

ياد آرش افتادم كه به خاطر اعتصاب غذا از حال رفته بود...

ياد علي و رشيد و آرش افتادم كه وقتي حكم تعليق  و اخراجشون رو گرفتن، با خنده ميگفتند افتخار ميكنيم...

چهره معصوم لطف اللهي از جلوي چشمم رد شد... و ياسر گلي...

لبخند كاووسي در لحظه اعدام، چه جنگ زيبايي و چه هنرمندانه و زيبا تابلوي انقلابي گري اش را رسم كرد...

و خبري دستگيري مجيد و مهدي و سلمان و 5 تا از دوستانمون در مشهد....

چه جوري ميشه؟

احساس كردم كه نه!

هم حال و حوصله دارم و هم مريض نيستم و هم اين كه  حرف جدي دارم...

احساس كردم يكي بهم ميگه “از تو بعيده!”

اون يكي ميگه “يعني تو ترسو بودي و ما نميدونستيم؟”

يك صداي ديگه ميگفت “انگار نه انگار دانشجويي پس به چي افتخار ميكردي تا حالا؟”

صداي بعدي گفت “خودت رو به اون راه نزن، خوب ميدوني بايد چيكار كني”

بوق ممتد يك ماشين كه سر يك پيچ شاخ به شاخ اون يكي ماشين شده بود، تكونم داد. صداي كسي نبود جز خودم و همون حرفهايي كه هر روز به نادر و بهروز و فريبرز ميزدم.

از خودم بدم اومد.. در بالكن رو بستم، موبايلم رو برداشتم و از خونه زدم بيرون.

يك اس.ام.اس تنظيم كردم:

“سكوت نحس شكستني ست ـ من اوليشم ـ تو هم بيا اولي باش ـ فردا 18تير تو كوي دانشگاه ساعت 5عصر منتظرتم... ”

و روي هر شماره اي كه داشتم ارسال كردم و بعد...

احساس كردم از خودم و از غيرتم خوشم مياد، احساس كردم سرم رو ميتونم بلند كنم و توي چشم هر كي كه از رو بروم مياد نگاه كنم و بهش بگم؛

“من دانشجوي ايراني ام ... با يك كوله بار از  درد و دادِ سپرده شدهٴ شما!، به من اعتماد كنيد، جا خالي نميكنم كه سينه سپر ميكنم...

امروز ـ همين امروز

دانشجويان و دانشگاهيان آگاه,

بنابر طرح تصويبي مجلس مبني بر حكم جديد بر اتهاماتي چون: سر دادن شعار عليه سران حكومت, بلند كردن عكسهاي وارونه سران دولت, ايجاد حركتها و تحصنهاي ضد حكومتي در دانشگاهها و خيابانها و... دستگير شود, مفسد في الارض شناخته شده و طي 20 روز بعد اعدام خواهد شد.

انجمن دانشجويان دمكراتيك سراسري، ضمن انزجار از طرح ضدبشري مصوبه توسط مجلس كه بنام خانه ملت است!!!! كه حاكي از ترس و وحشت سران حكومتي از حركتها و اعتراضات جوانان و دانشجويان ميباشد و ضمن محكوم كردن اين طرح ضد انساني و قرون وسطايي باورمنديم كه حاكميت فاشيسم مذهبي ديگر مشروعيتي در بين مردم ندارد چرا كه تهديد و ارعاب ،بازداشتهاي خودسرانه و  اعدام فقط از ماهيت حكومت هاي مستبد و ظالم ناشي ميشود.

انجمن دانشجويان دمكراتيك سراسري، از تمامي دانشجويان و جوانان دلير و آگاه ايران زمين يكبار ديگر در آستانه قيام پرشكوه دانشجويان در 18تير همگان را براي اعتراض به حكومت مستبد مذهبي فرا ميخواند و از تمامي سازمانها و مجامع بين المللي و حقوق بشري خواستار رسيدگي به وضعيت نقض حقوق بشر در ايران است.ما خواهان آزادي بي قيد و شرط تمامي دانشجويان زنداني و بازداشت شده اخير و همچنين ساير فعالان سياسي و مدني هستيم.

پس بار ديگر در روز 18تير بياد دوستان و ياران دبستاني كه جانفشاني كردند و راه را براي فرياد آزادي هموار ساختند بانگ برميآوريم كه:

ما زن و مرد جنگيم ـ بجنگ تا بجنگيم

زنده باد آزادي

مرگ بر ديكتاتور

دانشجويان دمكراتيك

بر اساس خبرهای رسیده علاوه بر محمد زراعتی و فرزاد حسن زاده و توحید دولت شناس که در روزهای اخیر بازداشت شدند از محمد میزبان نیز اخباری در دست نیست و احتمال داده می شود وی نیز مانند محمد زراعتی ربوده شده است.
در همین حال دیشب 15 تن از نیروهای امنیتی به منزل شخصی سجاد رجبی هجوم برده و علاوه بر وی اموال شخصی او را نیز توقیف کرده اند.
خاطر نشان می شود که بر اساس پیگیری دانشجویان دانشگاه مبنی بر وضعیت سجاد رجبی احتمال داده می شود که وی توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده باشد.
در همین حال اخباری وجود دارد که علاوه بر این دو تن دیشب سه الی چهار دانشجوی دیگر دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد مشهد نیز بازداشت شده اند که متاسفانه به علت تعطیلی دانشگاه امکان بدست آوردن اطلاعات بیشتر وجود ندارد.

امسال با   “نوآوري” دولت مهرورز نهم، در آغاز سال جديد، ما نيز نوآوري كرديم، حرفي زديم كه پاش ايستاديم و روزگارمان را نو كرديم. نوآوري ما به اين صورت بود كه هر روز را به يك 18تير آتشين تبديل كرديم و هنوز راه باقي است.
در همه جا و در  هر كريدور، توي هر دانشكده و در زير هر سردر دانشگاه ، در همه تجمعات و تحصنات و خيزشهامون، يكصدا خروشيديم ... بجنگ تا بجنگيم....  و اين حرف جديد ما بود.
اين تمام حرف ما با اين حكومت و اين همه نوآوري ماست...
همون حرفي كه دوست نداشتند بشنوند ولي نجوا و زمزمه و بعد فريادش كرديم و حالا ديگر پيام آشناي ماست به هركس كه در جان و دلش، قطره اي خون آزاديخواهي است.
ما تصميم گرفتيم كه با نگاه كردن به دست آموزگارانمان، به پيشينيان و به تاريخمان، بياموزيم كه بايد مشت را با مشت و جنگ را با جنگ جواب داد.
 آخه از نشستن و عزلت چه نصيب مان شد؟
در شرايطي كه اين حاكميت شمشير را براي ما از رو بسته، و در روزگاري كه عرصه را بر دانشجويان و جوانان هر روز تنگ تر و تنگ تر ميكند، جز گرفتن اين تصميم و اين شعار چه بايد ميكرديم كه شايسته جوان ايراني باشد؟ بله ما به كرده خود و به شعار خود و به تصميم خود افتخار ميكنيم و تازه اين از نتايج سحر است...
در پلي تكنيك دوستانمان را به بند كشيديد، زير وحشيانه ترين شكنجه ها قرار داديد ـ بدون حتي اثبات جرمشان و بخصوص با توجه به تبرئه حكمشان توسط دادگاه ـ  كوتاه نيامديم و پشت درب زندان اوين سفره هفت سين پهن كرديم و عيد را با كلمه مقدس جنگ جشن گرفتيم؟ ، در كردستان ابراهيم عزيزمان را به شهادت رسانديد،  معصوم و بيگناه ، ديديد جانزديم؟
در كرمان1500 و در همدان 500نفرمان را بدليل كيفيت پائين غذا مسموم كرديد، تحصن كرديم و كوتاه نيامديم...
شيراز را يادتان هست؟ نشرياتمان را تعطيل كرديد، مجوز  فعاليت شوراي صنفي مان را گرفتيد، تفكيك جنسيتي راه انداختيد، در برابرتان ايستاديم و تحصن كرديم و شعار داديم ما زن و مرد جنگيم ـ بجنگ تا بجنگيم...
اصفهان!  شوراهاي صنفي و انجمن اسلامي مان را تعطيل كرديد، كوتاه نيامديم و اعتصاب غذا كرديم...
در مازندران هم جنگيديم طوري كه از ترس مان ، دوربين مخفي كار گذاشتيد، ديديد كه جا نزديم و تحصن كرديم؟ 
و بعد لرستان وقتي كه با سهل انگاري تان آن دختر دانشجو  با تمام آمال و آرزوهايش را بر اثر برق گرفتگي به كشتن داديد، اعتراض كرديم و جانزديم...
در تربيت معلم نيز شعارمان را شنيديد؟ وقتي  بدليل مشكلات صنفي تحصن كرديم و شعار داديم ما زن و مرد جنگيم، بجنگ تا بجنگيم...
وقتي ديديد ياراي ايستادن در برابر تندباد ما را نداريد، وقاحت بيشتر به خرج داديد و فكر كرديد ميتوانيد صحن مقدس دانشگاه را به حوزه هاي ولايتي خود  تبديل كنيد... بله زنجان و سهند را مي گوئيم..
در سهند، حراست دانشگاه قصد تعدي  به سه دختر دانشجو را داشتند، ولي امانتان نداديم و تحصن كرديم و ايستاديم و باز  شعار داديم ما زن و مرد جنگيم بجنگ تا بجنگيم ... و نگذاشتيم كه به نواميس ما دست درازي كنيد....
راستي آمران به معروف و ناهيان  از منكر كجايند؟؟ براي پيدا كردن مفسدان  در بين دانشجويان نگرديد، بلكه  به خودتان و سران خودتان نگاه كنيد!...
وقاحت و فضاحت پشت سر هم...
در زنجان هم وقتي  معاون فرهنگي دانشگاه با بهانه هاي واهي  و وارونه، قصد سوءاستفاده از يك دختر دانشجو را داشت ، ديديد چه درس خوبي بهتون داديم؟...
پس جا به جا همه جا ايستاديم... همه جا با شما جنگيديم و كوتاه نيامديم..  اينست حرف جديد ما، گذشت دوران سكوت و سرخمكردن و فروخوردن بغضها  و حالاوقتشه كه بغضها  فرياد بشه…
ديگر من اصفهان، او تهران و آن يكي شيراز نيستيم، يك نسليم جان گرفته در ايران و قسم خورده به عزت و سربلندي پرچم سه رنگمان.
و حالا همرزم من، همكلاسي، چه جاي نشستن كه وقت باز هم بيشتر تاختن است. چي مانده است كه از دست نداده باشيم تا بخواهيم با نشستن حفظش كنيم؟ تاريخ بايد بنويسد كه شعله 18تير زير خاكستر زنده ماند و دوباره شعله كشيد، بايد اسم من و تو در كتبيه تاريخ ثبت شود كه براي تحقق روياي كودكان فردا از خود گذشتيم.
ما ولي از من گذشتيم ـ جان شديم  از تن گذشتيم
از  دل ديوار و دشنه ـ از صف دشمن گذشتيم...
آري، جواب قهر و خشونت اين آدمكشان،  همانا خشم و قهر انقلابي ماست. در‌برابر دشمني تا دندان مسلح كه بناي كارش از آغاز تا پايان بر قهر و خشونت عريان بوده و مي‌باشد و خواهد بود، بي‌اعتنا به ياوه‌هاي رذيلانهٌ آنها، بايد كه برخيزيم، بايد كه برشوريم و بايد كه بجنگيم... بگذار نام آرش و سياوش و رودابه در ما زنده شود.
پس براي 18تير آماده پيكار ميشويم، اين روز روز ماست... چه بسا كه بايد گل نوآوريهايمان را در اين روز بچينيم...
اينان هراسشان زيگانگي ماست...
بايد يكي شويم....
خيزشهاي پي در پي دانشجويي، اثبات كننده اراده قاطع ما براي نابودي اين حاكميت است.
بسيج سركوبگرانه و خونريزيهاي مستمر، خط‌و‌نشان كشيدنهاي خامنه‌اي و احمدي نژاد،  بگير و ببندها، تعليق دادنها، اخراج و بازداشت كردنها، محدود كردنها و فشار آوردنهاي پي در پي،  ديگر اثر ندارد و قادر به مقابله با اين عزم ملي و ميهني و انقلابي ما  نيست. تظاهرات و حركتهاي اعتراضي،  بازهم در هر‌فرصتي و با استفاده از هر‌موقعيتي ادامه مي‌يابد. جهان نظاره‌گر دوران پاياني و مرحلهٌ نابودي حكومت آخوندي است. اين ديكتاتوري پوسيده و نامشروع از نابودي گريزي ندارد.
 بيچاره شب‌پرستان  كه گمان مي‌كنند مي‌توانند اين ملت را تا‌به‌ابد در چنگال خود اسير نگهدارند .

طی هفته های اخیر و با تغییر مدیریت دانشگاه آزاد شهر ری، تغییرات گسترده ای در این دانشگاه به وجود آمده است. حضور گسترده نیروهای لباس شخصی و بسیج همراه با اسلحه و نصب دوربین های مدار بسته از تغییرات اخیر در این دانشگاه بوده است.

به گفته دانشحویان شهر ری، از چندی پیش قاضی سعیدی به ریاست این دانشگاه منصوب شده است که با آمدن وی، جو اختناق در این دانشگاه افزایش یافته است.

قاضی سعیدی با تغییراتی ساختاری اقدام به فعال نمودن دوربین های مدار بسته و افزایش آنها در محیط دانشگاه از قبیل سلفها و کافی شاپ و محوطه دانشگاه نموده است. همچین طی روزهای اخیر دانشجویان شاهد تردد خودروهای گشتی نیروهای انتظامی در داخل دانشگاه بوده اند.

 سعیدی در جمع تعدادی از اساتید دانشگاه در زمینه تغییرات اخیر در دانشگاه آزاد شهر ری گفته است: “دانشجویان باید از حراست بترسند و این امر برای کنترل جو دانشگاه مفید است.”

بندی بند ۲۰۹

یونس میرحسینی از دانشجویان بازداشتی در جریانات آذر ماه 86 می باشد که در مدت 14 روز بازداشت وی، دو تحصن بزرگ در اعتراض به دستگیری او در دانشگاه شیراز برگزار شده بود.

اقدام اخیر دستگاه قضایی که حکم صادره ی سنگین و غیرقانونی اش را ظرف مدت دو روز سنگین تر می کند، به همراه ماجرای بازداشت دختر قربانی حادثه زنجان، شروع موج جدید سرکوب جنبش دانشجویی توسط قوه قضاییه قلمداد می شود. دستگاه قضایی هر گاه احساس کرده است فعالیت های جنبش دانشجویی می تواند کارا و تاثیرگذار باشد، رویه سرکوب را پیش گرفته است.

دانشجویان خوابگاه دستغیب دانشگاه علوم پزشکی شیراز به علت مشکلات صنفی دست به تجمع زدند. این دانشجویان پس از این که در سلف سرویس خوابگاه با ظرف‌های کثیف مواجهه شدند، جلوی خوابگاه دستغیب اقدام به تجمع کردند.
دانشجویان در حالی که شعار می‌دادند « مدیر بی لیاقت، استعفا، استعفا» مسیرهای رفت و آمد را مسدود کردند و از حرکت اتوبوس ها در مسیر پردیس ارم به خوابگاه های مفتح و دستغیب ممانعت کردند.
مسئول اداره ی خوابگاه های علوم پزشکی پس از ساعاتی در جمع دانشجویان حاضر شد که دانشجویان حاضر به صحبت کردن با وی نشدند و گفتند تنها با دکتر بلندپرواز، معاون دانشجویی حاضر به گفتگو هستند. بلندپرواز پس از حضور در جمع دانشجویان اعلام کرد که بی کفایتی خود را می پذیرد و فردا صبح استعفای خود را به ریاست دانشگاه تقدیم خواهد کرد، اما دانشجویان این حرف او را نپذیرفتند و خواستار پاسخگویی در مورد اهمال کاری های اخیر شدند. آن ها خواستار این بودند که اینترنت خوابگاه دستغیب مجددا وصل شود، کیفیت غذا اصلاح شود و پیمانکاری که با اداره تغذیه قرارداد بسته است نیز اخراج شود. بلندپرواز در جواب دانشجویان گفت که جزء کمیته ی تغذیه نیست و اعضای این کمیته باید پاسخگو باشند. در مورد اینترنت نیز وی مشکلات فنی را بهانه ساخت که دانشجویان در این مورد به شدت به او اعتراض کردند و گفتند که ایمانیه ریاست دانشگاه به دانشجویان گفته است وجود اینترنت در خوابگاه ها باعث بروز مشکلات اخلاقی می شود.
مامورین حراست دانشگاه نیز با بی سیم در بین دانشجویان دیده می شدند که توسط دانشجویان به شدت هو شدند. این تحصن به مدت سه ساعت ادامه یافت و با قول های مساعد مسئولین و تا استعفای معاونت دانشجویی موقتا پایان یافت.

  شاید بهتر باشد به جای آنکه در خیابان ها به جان ملتی بیافتید که با تورم 30 در صدی ، که بانی و باعث آن هم خودتان هستید، نمی توانند شب را از روز تشخیص دهند ، طرح امنیت اجتماعی تان را در مجلس نیروی انتظامی و وزارتخانه ها یتان پیاده کنید. امروز آنهایی که بر مسند قدرت تکیه زده اند و به این بهانه می گیرند و می برند و قلع و قمع می کنند خود چنان ولگردند که افسار هم چاره شان را نمی کند.  

 یونس میرحسینی دانشجوی سال سوم رشته حقوق دانشگاه شیراز به یکسال حبس تعلیقی به مدت چهار سال محکوم شد. وی در روز 14 آذر ماه 86 و در جریان بازداشت گسترده فعالان دانشجویی در آستانه روز دانشجو، در مقابل درب دانشگاه شیراز دستگیر شده بود.

نیروهای امنیتی در جریان دستگیری وی مسلح بوده و او را متهم به حمل مواد مخدر کرده بودند. در اعتراض به این بازداشت غیرقانونی، دانشجویان دو تحصن گسترده در روزهای 14 و 18 آذر در دانشگاه شیراز برگزار کردند

 متین مشکین دانشجوی مقطع دکترای برق و نایب دبیر اسبق انجمن اسلامی امیرکبیر طی حکمی از سوی علیرضا رهایی، رئیس انتصابی این دانشگاه، اخراج شد. وی که دانشجوی دکترای ورودی بهمن ۱۳۸۱ دانشگاه می باشد، در حالی اخراج می شود که کلیه واحدهای درسی را گذرانده و در امتحان جامع دکترا نیز نمره قبولی کسب کرده و در آستانه دفاع از پایان نامه دکترا بود.

 گفتنی است متین مشکین از مهر ۸۵ به دنبال دستور رحیمی (مشاور رییس دانشگاه) به بهانه عدم پرداخت هزینه بورس از سوی دانشگاه بورس دهنده (چمران اهواز) از ادامه تحصیل محروم شده بود و شش ماه پس از آن با وجود اینکه در آزمایشگاه های دانشگاه تدریس می نمود، بدون توجه به توصیه های ریاست و اساتید دانشکده برق به دانشگاه ممنوع الورود شد. این امر در حالی صورت گرفت که مطابق قرارداد بورسیه دانشگاه امیرکبیر هیچ گونه حقی برای اخراج دانشجوی بورس شده ندارد.

 همچنین مصوبه شورای تحصیلات تکمیلی دانشکده برق برای حل مسئله به این صورت که هزینه تحصیل توسط خود مشکین پرداخت گردد، مورد مخالفت رهایی و مشاور وی قرار گرفت تا بیش از پیش مشخص شود که این دو به فکر کارشکنی در ادامه تحصیل وی هستند.